Yıllardan beri, bir sürü kadın New York'a iki sebepten gelir: Marka ve Aşk.
Güzel elbise.
20 sene önce ben de o kadınlardan biriydim.
Marka konusunda uzmanlaşmış olduğumdan artık ben de aşka yönelmiştim.
Görünüşe göre, burada aşk öyle kolay bulunmuyordu.
Ne?! Evli misin? Seni göt! Nefret ediyorum senden.
Bu yüzden de yardıma ihtiyacım vardı.
Bu yardımı bana sağlayanlar...
...Charlotte York,
...Miranda Hobbes...
...ve Samantha Jones.
Şuna bir bakın!
Benim adım Carrie Bradshaw. Yazarım. Benim yalnız arkadaşlarım...
...benim kurtarıcım ve yazarlıktaki malzemem oldular.
15 yaşından beri çıkıyoruz. Yoruldum artık. Nerede bu?
Charlotte gerçek aşkı arıyordu.
Olabildiği kadar gerçek tabii. - Yahudi oluyorum.
Sürekli bir rekabet içindeyiz.
- Bize bir bebek verdiler. - Bir bebek...
Charlotte ve Harry Çin'den döndüler. Kızları Lili ile.
Miranda ise zor aşkların peşindeydi. - Hoşçakal. Prenses.
Steve, ben hamileyim. - Ne?
Ben, Miranda Hobbes...
Ve Miranda, Brady ve Steve için Brooklyn'e taşınmıştı.
Sosisler geldi!
Samantina'ya göre aşk ise, seks demekti. Bolca seks.
- Sperminin tadı çok garipti. - Benim siparişi iptal edebilir miyiz?
Sonra o da, seks ve aşkta iyi bir erkek buldu.
Sana yardım edeceğim.
Samantha da televizyon yıldızı Smith Jarrod ile Hollywood'a gitti.
Bana gelince; benim aradığım büyük bir şeydi.
Atla.
Bay Büyük. Anlaşıldı ki, büyük aşklar öyle kolay doğmuyordu.
Ve hayatımın geri kalan bölümlerinde de kimse yeterince büyük olamadı.
- Carrie, aradığım sensin. - Ve böylece kendimi kaptırmıştım.
Üç kitap ve üç yıldan sonra, hala o dört yalnız kız gibiyiz.
Ve zaman ilerledikçe, ben olduğum yerde kalmayı başardım.
Aşık olarak.
Teşekkürler.
- İçimde iyi bir his var. - Bende de. Burayı hep sevdim.
Merhaba. 3C.
New York'ta mükemmel bir daire bulmak, mükemmel bir partner bulmak gibidir.
Yıllar sürebilir. - Ne kadara peki burası?
- 33. - Şanslı 33.
- Size bir mesajım var. - Mutfağa da buradan gidiliyor.
Pencere burada. Manzara harika.
34. Şanslı 34.
Başka bir yer çıkarsa bizi ararsınız. Burayı çok istiyoruz.
- Henüz satışa konmamış başka bir daire var. Bakmak ister misiniz? - Olur.
- Sizin ödeyeceğinizden biraz fazla. - Ne kadar fazla? - Bayağı.
- Işıklar buradaymış demek. - Öldüm ve emlak cennetine gittim.
İki kişi için mütevazı bir ev.
- Çatıdaki terasın karşısında da... - Nirvana'ya mı eriyoruz?
- Merhaba. Ben burada yaşıyorum. - Eşinizin mizah gücü çok kuvvetli.
- Evli değiller. - Sevgilim olur kendisi.
Bu taraftan.
- ''Sevgili'' lafı için yaşlanmadık mı? - Anlaşıldı. Bundan böyle erkeğimsin.
- Köpeğim, der gibi. - O da olur zamanla.
Burası da büyük yatak odası.
Berbat. Gözlerime zararlı. Burası nasıl müsait olur?
- Kötü bir boşanma. - Burada yaşıyorsan kavga edemezsin ki.
- Şimdi anladım niye boşandıklarını. - Sana daha iyi bir dolap alırım.
- Evine hoşgeldin, bebeğim. - Buna paramız yeter mi?
Hallettim. Hadi imzalayalım.
- ''Hallettim''. Yaptım oldu, der gibi. - Harika olacak!
Dolap hariç. Gerçi onu da hallederiz dedi. Mutfak da yapılacak.
Ben mutfağı bilmem. Ne de olsa oraya hiç uğramıyorum.
- Evi aldı ve artık birlikte yaşayacaksınız. - Evet. Birlikte.
- Kendi evin duracak ama, değil mi? Daha karar vermedim. Bulurum bir çözüm.
Mantıklı kararlar vermeni istiyorum sadece. - Sana minnettarım zaten.
Ama boşver gitsin. Benim hissettiklerimi hisset ve koyuver gitsin.
Kıskanın beni. Harika bir evde yaşayacağım. - Tamam, biraz kıskanıyorum.
Sen emlak cennetindesin, ben ise Brooklyn'de.
New York dergisine göre; Brooklyn yeni Manhattan imiş.
- Kim yazdıysa Brooklyn' de yaşıyordur. - İşte orada. Hey, Hollywood!
- Uçak nasıldı? - Mükemmel.
Her tipten New York kadınını bir araya getiren ender anlardan biri.
Eskiden garson olan Bler Elgan, önce manken sonra aktris oldu.
Sonra da bir milyarderin karısı. Kendini sokakta buluvermişti birden.
Şimdiyse alınabilecek en büyük intikamı alıyordu. Adamın ona verdiği...
...tüm mücevherleri halka teşhir ederek.
- İşte burada. Bebeğim! - Çok güzelmiş.
Katalogta görünce, Smith'e şöyle dedim: Bu çiçek benim bir parçam.
İçi alev alev yanıyor. - Biraz fazla yanmış.
Aynen. Hollywood'lu kazımın biraz parasını harcayalım.
39 numaralı parça. Çiçek yüzük. 10000 dolar ile başlıyoruz.
10 verildi. 15 verildi. - Telefonda biriyle görüşüyor.
- Kancık. - İşte başlıyoruz.
30. 35 verildi. - O karı bunu hak etmiyor.
40 verildi. 45 verildi. 50 veren? - 50000 lan!
55 verildi. 60 verecek misiniz? - 50 son sınırımdı.
Güya eğlenceli olacaktı. Neredeyse çok tatsız geçti.
Değil mi? Ben üstelik o kadını tanıyordum. Ama gerçekten de tatsızdı.
Herkes de çok neşeliydi üstelik. - Para girene kadar.
Değil mi? Herkes ona evlenmesini söyledi, ama hiç kimseyi dinlemedi.
Adam 3 defa evlenmiş. Kız da akışına bırakmış. Bir gün eve gelince kapı dışarı atmış kızı.
Kalacak hiç yeri kalmamış. 10 sene çıktıktan sonra.
Akıllı kızdı, ama aşık oldu.
- Dairemi satmaya karar verdim. - Niye? Daireni çok seversin.
Biliyorum, ama yeni evde çok oda var. Orada bize ait bir hayat kurmamızı istiyorum.
- Zaten bizim. Bize satın aldım. - Harikasın. Ama sen aldın.
Orası senin yani. De ki bir şey oldu... - Ne olabilir?
Akıllı olmalıyım. Evli değiliz. Bu ev üzerinde yasal hakkım da yok.
Evlenmek mi istiyorsun?
Böyle bir seçenek olduğunu düşünmemiştim. - Ya olsaydı?
- Niye? Sen evlenmek mi istiyorsun? - Seninle evlenmek bana sorun olmazdı.
Sana? - Hayır. İstediğin buysa.
- İstediğin bu mu? - Ben seni istiyorum. Tamam.
- Ciddi mi? Evleniyor muyuz? - Evleniyoruz. Evlat edinelim mi?
Hayır. Büyük bir dolap al yeter.
Dün gece, Büyük ile birlikte yaşamayı konuşuyorduk.
Geleceği falan. İleriye gitsek dedik... - Evet?
Evleniyoruz.
Ben de sağır oldum. - Çok heyecanlandım. Kusura bakmayın.
Özür dilerim, ama arkadaşım nişanlanmış. 10 senedir birlikte olduğu erkekle.
- Dehşetler içindeyim. - Kulağım da öyle.
Büyük haber ise yoldaydı.
- Samantha Jones? - Bir karar verdim. Umarım sevinirsin.
- Botoks yaptırıyorsun! - Hayır.
- Carrie, yaptırsan bayılırsın. - Botoks için aramadım.
- Aklında bulunsun diye dedim. Geçen hafta, müzayededen sonra önüme baktım.
Tamam? - Büyük ile evleniyoruz.
- Ciddi mi? Harikaymış. - Evet.
- Botoks derken daha heyecanlıydın. - Tatlım, heyecanlandım zaten.
Evliliğe pek inanmam. Botoks ise hiç şaşmaz. - Samantha, sana gönderdiler.
Tatlım, şu anda meşgulüm. Haftaya şehre geldiğimde konuşalım.
Alo?
Şok geçirdim. Sen... Evleniyorsun. Sıradan biri değil, sen.
Adam ile olanlardan sonra evlenmek istemediğini sanıyordum.
Seni garip ''evlenmeyecekler'' dosyama koymuştum.
Şimdi oradan çıkartmam gerekecek. - Ekstra kağıt işi için özür dilerim.
Faturayı yollarım.
Bu sefer farklı. Romantik klişelerden uzak.
İki yetişkin bir karar verdi. Hayatlarını birlikte geçirecekler.
Senin için sevindim. - Baş nedimem olmanı istiyorum. Ne dersin?
Sen botoks hakkında ne dediysen onu. lstırap verici ve fuzuli.
74, 75, 76 konuk. - 75 daha iyi. 75 konuklu ufak bir düğün.
76 konuk olmaz. - Düğün hediyesi olarak Charlotte bana Antonija Marantino'yu verdi.
Dost ve düğün organizatörü.
Peki, bu. - Sert çizdin. Bayıldım. Gelinlik ve mekan için de böyle kararlısındır umarım.
- Gelinlik hazır. - Ne zaman? - Geçen gün aldım.
- Mükemmel olacak. - Aşırı heyecanlıyım.
İşte bu.
- Ben de aynen bu tepkiyi bekliyordum. - Güzel, ama çok sade.
Sade ve klasik. Görünce, Büyük ile evlenirken bunu giymeliyim dedim.
- Kim yapmış? Markası ne? - Kimse. İkinci elden aldım.
- Gelinlik ikinci el dükkanından. - Yapmayın. Ben bunu süslerim. Biliyorsunuz.
- Davetiye bile gelinlikten güzel. - Duydum.
Duy diye söyledim.
Kimseye söyleme.
''Münzevi bekar Carrie Bradshaw, John James Preston ile evleniyor.''
- Altıncı sayfa haberiyiz. - Orayı kim okur ki?
''Yalnız kadınların bile 40'ından sonra mutlu sona ulaşacaklarını kanıtlıyor.''
Carrie!
Nereye gidersem gideyim, insanlar altıncı sayfayı hatırlıyor.
Beklemediğiniz insanlar bile. Vogue editörüm gibi.
Yıllık kataloğumuzu çıkartıyoruz, senin de 40'lı yaşları yapmanı istiyoruz.
Güzel. Röportaj kimle? - Hayır. Sen 40 yaş güzelisin.
Dergide çıkmanı istiyorum. 40'lık gelin olarak.
- Ben dergiye mi çıkacağım? - Evet. Gelin elbiseleriyle.
Bu şans bir kere gelir. Biraz düşün ve bana evet de.
- lnid, çok gurur duydum, ama... - Carrie, Vogue çalışanları. Vogue özelliği.
Evet, de bitsin. Teşekkürler. Bomba gibi patlayacak.
''Son bekar kız'' diyeceğiz.
Son olacağımı sanmam. - Ama 40 yaş demek...
...kadınların rötuşlar gerektirmeden gelinlik içinde resim çektirecekleri son yaş.
Moda her yaş içindir sanıyordum.
Moda evet. Gelinlik hayır.
Tipik bir çarşamba. Eski dostlarla beraberim. Stanford Blatch gibi.
Yeni dostlarımla da. lra Wing gibi.
Bir gelin için son derece güzel görünüyor.
- Doğru erkekle olduğundandır. - Doğru elbiseyle bir de.
Evlenirken ben de böyle bir şey giyeceğim. Ama daha büyüğünü.
Carolyn Embrero.
Christian Lakva.
Dior.
Oskar Deloreta.
Ve nihayet, Vivian Westwood.
İnanamayacağınız birinden bile gözyaşı dökecek kadar güzel bir gelinlik.
Ve sonra imkansız denen oldu.
''Sevgili Carrie, Vogue'da gelinliğini gördüm. Bu elbise senindir.'' Vivienne Westwood
Ve işte böyle, Vivian Westwood bana haddimi bildirdi.
Kolunu at.
Kütüphaneden kitap alan New York'taki son kişi sen misin?
Kokusunu seviyorum.
- Eskiymiş. - ''Ünlü erkeklerin aşk mektupları.'' Cilt 1.
- Ben var mıyım? - Hayır. Ama arkadaşların var. Voltaire, Napolyon...
- Genç bayan, kendine gözlük almalısın. - Seninkiler var ya işte.
Napolyon: '' Biricik Josephin, seni düşünmekten uyuyamıyorum.''
Tipik bir ''hemen konuya gireyim'' erkeği. Niye okuyorsun bunu?
- Yeni bir kitap için araştırma. - Konusu ne?
Aşk. Eskiden aşkı aramakla ilgili yazardım, şimdi bulduktan sonrasını yazacağım.
İlginç. Ne oluyormuş?
Beklemeye devam et.
- Dinle bunu. Beethoven: - Dökül bakalım.
''Düşüncelerim sana ulaşıyor, ölümsüz aşkım.''
- ''Ya seninle yaşayacağım, ya da hiç.'' - İyiymiş.
''Hayatım ve her şeyim ol. Ancak düşüncelerimiz sayesinde...
...varlığımızı devam ettirip birlikte yaşama amacımıza ulaşabiliriz.''
''Beni sevmekten vazgeçme. Aşkının kalbinden asla şüphe duyma.''
''Daima senin, daima benim. Daima ikimizin.''
- Bana aşk mektubu yazdın mı hiç? - Aşk faksı sayılır mı?
- O faks ne zaman geldi peki bana? - Sekreterim sana göndermiş olmalı.
Benim tarzım değil, bebeğim. Ayrıca, bu adamların bir nedenleri vardı.
Aşkalarından ayrı düşmüşlerdi, bense hemen buradayım.
Beni çok mutlu ediyorsun. - Yaz da ver.
Aklımda bir ton şey olduğundan kütüphaneye kitabı vermede gecikmiştim.
Tüm bu aşk hikayeleri bana birkaç damla gözyaşından fazlasına patlayacaktı.
- Pardon, düğün nerede? - Yukarıda.
Muhteşemdi. Büyük ile, tüm o harika aşk hikayelerinin olduğu...
...klasik bir mekanda evlenecektik.
- Garson nerede kaldı? - Miranda, beklesene. Magda daha bitirmedi.
- Eve dönünce çalışmam lazım. - Tuvaletim geldi.
- Ben götüreyim. - Sağol, Magda.
Güzelim suratını temizleyelim.
- Ne? - Yüksek maaşlı dadımızın yemeğini bitirmesine izin vermeyecek miyiz?
- Üzgünüm, çok yorgunum. Brady beni sabah 5'te uyandırdı. - Beni de uyandırdı.
- Tabii! - Yatağımıza gelmesine artık izin vermemeliyiz.
Dudağında süt kaldı. Şimdi ne var?
- Beni hep eleştiriyormuşsun gibi geliyor. - Eleştirmiyorum.
Dudağında izi kalsa ve kimse sana söylemese daha mı iyi?
Bana söyleyeceğin bir şey var mı?
- Evet, evet... - Bekle. Sakın gelme henüz.
Bitirelim hadi.
4,5 saat sonra kalkacağız zaten.
Senin bitirmek istediğin bir seks olmamıştı.
- Steve, seks yapıyoruz. - En son ne zaman yaptık?
Orası çoktan soğudu bile.
- Ne sıklıkla seks yapıyorsunuz? - Seks. -Miranda, rica ediyorum.
Üç yaşında. Anlamamıştır bile. 41 yaşındayım, ben bile anlamıyorum.
Biliyorum, ama ne duysa tekrar ediyor.
Kız muhabbeti olacağını bilseydim o kadar yolu gelmezdim.
- Konuşabiliriz, ama o kelimeyi kullanmayın. - Peki.
- Sizler ne sıklıkla... - Coşuyor muyuz? - Eksik olma.
Ben sürekli çoşabilirim. İstesem günün her anı çoşarım.
- Kutumdaki tüm coşkuyu çıkartabilirim. - Anladık. Coşmayı seviyorsun. Niye sordun?
- Dün gece, Steve ile çoşarken, tam... - Gelecektin? Özür dilerim. Başka kelime yoktu.
Pozisyon değiştirmek istedi. Ben de bitirelim gitsin, dedim.
- Ben ondan daha hızlı oluyorum. - Ve bu kötü mü?
- Tam zamanlı çalışıyorsan. - Ben de çalışıyorum.
Beş yaşında bir çocuğun yok ama. Veli toplantıları, aile yemekleri de yok sende.
Coşmayan bir evreden geçiyoruz. Olur böyle arada, değil mi?
- Her çift farklı. Harry ile ben haftada 2-3 kez yapıyoruz. - Şimdi daha kötü oldum.
- Sen en son ne zaman yaptın? - 6 ay önce.
Uzun, değil mi? Ama geçici bir dönem. - Kesin öyledir.
Carrie, ya seninle Büyük? Hadi, ben söyledim ama.
Şu kadarını söyleyeyim; Büyük bir coşarsa sınırları darma duman ediyor.
Çok yardımcı oldunuz.
John?
Darma duman...
Smith Jarrod'a gönderin.
Gitmeliyim, bir şey çıkıverdi.
- Sana bir hediyem var. - Şimdiye kadar iyi gidiyor.
- Telefondaki sendin demek? - Ne kadar istediğini biliyordum.
- Ama kendim alacaktım. - Sana ben vermek istedim.
Yıl dönümümüz için. Beş yıl önce bugün tanıştık.
- Harika! - Beğendin mi?
Bu, üzerinde elmas olan bir yüzük, elmastan bir yüzük değil, değil mi?
- Evet. - O halde bayıldım. Oranda bulduğum en güzel 2. şey.
Benim hediyem ise biraz daha ağızdan olacak.
- Yatmalıyım, tatlım. - Yatak mı? Saat 7:30.
Sabah 6'da sette olmalıyım. Öncesinde de çalışmam gerek.
İşte böyle başlar. Haftada sadece 3-4 kez seks yaparız sonra.
Samantha yeni bir komşusu olduğunu böyle öğrenmişti.
O dakikadan sonra, Smith güzellik uykusundayken...
...Samantha televizyondan daha eğlenceli bir izlence bulmuştu.
- Sakın açma. - Tamam.
- Şimdi açabilirsin. - Çift kapılı. İyi gidiyor.
Aman tanrım!
Beni gururlandırdınız, bayım. - Sevdin mi?
Sevmek mi? İlk görüşte aşk budur.
Bekle. Şunu tutsana.
Şimdi bunun gerçekliğine inandım.
- Bu kadar hızlı sattığına inanamıyorum. - Bu bir işaret.
- Evet, fiyatın ne kadar düşük olduğunun. - Yemek geldi.
Para masada. Ben gidip dolabımı boşaltayım. 17 yıl sonra falan gelmiş olurum.
Pembe, tutmak demek. Mor, atmak demek. Sarı ise saklamak.
Çok iyi bir arkadaşsın.
Aman tanrım!
İnanamıyorum. Lili, bak kim burada. Samantha.
- Ne işin var burada? - Burada çok şey var. Dikkatli olmak lazım.
- Bunu hatırladınız mı? - Samantha 80ler albümünü koydu.
Ben de kıyafetlerimi.
AT! TUT! AT!
Salla bakalım.
Madonna!
TUT! AT! AT!
TUT! TUT! TUT!
20 yılı 38 kutuya koymak, 4 arkadaş ve 3 gün almıştı.
Yarın annemle buluşacağım. Brady'i sen alsan...
...ve doğum gününe götürsen nasıl olur? Sonra partiye gideceğim.
Seninle partide buluşuruz. Ne oldu?
Başka biriyle yattım. Sen harika birisin.
Bunu sana nasıl anlatacağımı bilemedim. Seninle uzun zamandır yapmıyoruz.
Bir anlamı yoktu. Tek seferlikti ve şimdi içimi paralıyor.
- İçini paralıyor. - Oluverdi.
Düşündüğün gibi değil. - Beni takip etme!
- Miranda, ben hala buradayım. - Öyle misin?
Steve mi? İnanamıyorum. - Ben de.
Ama abartmayın. Gidip bir otelde kalmayacağım.
Tuzu versenize. Saat onda Brooklyn'de olmalıyım.
Brady'nin etkilenmemesini sağlamalıyım. Bir gün bende, bir gün Steve'de kalacak.
Bunu sormama izin var mı, bilmiyorum, ama Steve şimdi nasıl?
Yıkılmış durumda. Onu affetmemi bekliyor. Affetmeyeceğim.
Ona bakamıyorum bile. - Bundan emin misin? Bir kez olmuş.
Herkesin gözü kayar.
Yatma kısmını bir kenara bırakabilsem bile...
...asıl kötü olan, arkamdan iş çevirmesi, beni aldatması. Beni öldürüyor bu.
Kendin olduğun için teşekkürler.
Charlotte o hafta Harry ile dört kez sevişti.
- Tamam, düğün yaklaşıyor. Ciddiye biniyor. - Şimdi olmaz.
Müteahhit posta göndermiş. Teslim tarihini yine erkene almış.
Bir cevap yazmam... - Hayır! Düğün önce gelir.
Onu da davet etmek istersen tabii. Konuk sayısı da 201 olur böylece.
- 200 mü? Carrie, sen ne yaptın? - Gelinlik yüzünden.
- 75 demiştin. - Nasıl anlatsam?
Poker oynadın, değil mi? Gelinlik, giriş ücreti gibi.
Yeminin nasıl gidiyor? Hatırlatayım istedim. Kalabalığa konuşacaksın.
Baskı yaratabilir... - Kalk! Kalk! Bunu bitirmeliyim.
- Ciddiye almıyorsun. - Hayır, almıyorum. Sirk gibi oldu.
200 kişi mi? Altıncı sayfa mı? 3. kez evleniyorum. Sence nasıl görüneceğim?
Bunun sorun olacağını bile bilmiyordum.
Niye bir şey söylemedin? - Bunları çok istiyordun.
Evet, ama... - Ben seni istiyorum. İstediğim bu. Belediyeye gitsek de olur.
- Belediye için biraz geçti artık. - Hayır, öylesine söylüyordum.
İşte bu surat ifadesinden kaçınıyordum. Gel buraya.
Çok iyi bir adamsın.
Büyük günün arifesindeydik.
Geldiler!
Nedimenin, gelinle ilgili utanç dolu anları anlatması gelenektendir.
Ama bizde utanç olmaz.
Ben de damada kadeh kaldırmak istiyorum. - Bu laflara karnımız tok.
- Kimdi bu? Öküzmüş biraz. - İş ortaklarımdan biri.
- Allahın hakkı üçtür derler. - Baksana dallama! Ben konuşuyorum.
Bu adamla ilgili şüphelerimizin olduğu zamanlar oldu.
Ama 100 sene geçtikten sonra...
...bende şüphe bırakmadı. Damada! Kuşu yuvadan uçuran adama!
- Hala umut var, John. - Tam dallama.
- Güzel konuşmaydı. - Sen de güzel adamsın.
- Steve? - Sizi rahatsız etmek istemedim. - Etmedin.
Miranda ile konuşmalıyım. Samantha, dışarı gelmesini isteyebilir misin?
İçeri giresim yok. Parti falan...
- Seninle bir türlü konuşamadık. - Steve dışarıda.
İyi misin?
Bana başka şans bırakmadın. Telefonlarıma çıkmadın.
- Sadece çocuğun önünde konuşuyoruz. - Düzeltecek ne diyebilirsin ki?
- Sadece bir seferlikti. - Sen bizi böldün! Aramızdaki bölündü.
Senin için değişmiştim.
- İyi misin? - Hayır. Siz iki salak evleniyorsunuz. Evlilik her şeyi öldürür.
Buradaymışsın. Beni unuttun sandın. Herkes iki dakika içinde gidecek.
- İyi misin sen? - Evet. Biraz yoruldum.
Eve gidip yatsana. Ama önce bana bir öpücük ver.
Güzel olsun ama. Çünkü bekar kızın son öpücüğü olacak.
- Büyük ile evleneceğini hep biliyordum. - Hiç de bile!
Biliyordum işte! Her ayrılıklarından sonra hep birbirlerine ait olduklarını biliyordum.
- İkinciden sonra bile mi? - Onbeşinciden sonra?
- Çok komik. Anladık, çok ayrıldık. - Ayrılıktan sonra gelen seks çok ateşlidir.
Açmak ister misin?
Seks.
- Benim kızım değil, değil mi bu? - Alo?
- Benim. - Lili'nin dediğini duydun mu?
Konuşmalıyız. Yeminimi hazırlamaya çalışıyorum.
Bunu sahiden yapmak istiyor muyuz? - Büyük arıyor. Ben gideyim...
Kızı rahat ettir, damat!
- Ne oldu? - Her şey iyi gidiyor. Batırmak istemiyorum.
- Batırmayacaksın. - İki kez batırdım.
Evleneceğin kişi benim ama. Başkası değil. Ben de seninle evleniyorum.
İyi haberi söyleyeyim mi? Batırmak için her şeyi zaten yaptık.
Gülümsedin mi? - Evet.
Yazar tıkanması yaşıyorsun gibi geldi. - Evet.
Profesyonel yazar olarak sana önerim, fazla düşünme.
Yatağa yat ve sabaha... - Kendiliğinden olur.
Kesinlikle. Olmazsa da şunu yaz: ''Seni hep seveceğim.''
Basit, iş görür. Üstelik, benim yanıma da kar kalır.
Yatağa gidiyorsun, değil mi? - Tamam, iyi geceler.
Görüşürüz. Hey! İkimiz...
Gelin diye buna derler!
Alo? Carrie'yi verir misiniz?
Köpeği kim saldı?! Alın şunu! Tek ihtiyacımız, gelinliğe bir şey olması yani!
Ben Carrie, mesajınızı bırakın.
Kırmızı ve siyah.
Siyah nerede? Kırmızıyı izle.
Bak, gelin geliyor. Prensese benzemiş, gördün mü?
Anahtar deliğine tokmak sokmaya çalışmak gibi.
- Ben Carrie, mesaj bırakın. - Niye beni aramadın?
Seninle hemen konuşmalıyız. Beni hemen ara.
Merdivende konuk durmayacak. Gelin çok kızıyor.
- Problemimiz var. Gelmediler hala. - Trafikte kalmışlardır.
İkisi de mi?
- Ben Carrie, mesaj bırakın. - Sensiz giremem.
Bebeğim, bu gelin damat olayı beni fena boğuyor.
Hala biz olduğumuzu bilmeliyim. Sadece sen ve ben. Dediğin gibi.
Dön de göreyim seni bebeğim.
- Annenler de geldi. - Biliyorum. Trafik berbattı.
- Gelmedi hala. - Kim gelmedi?
Damat.
- N'oluyor? - Büyük gelmemiş. - 25 dakika geciktik zaten.
Aradınız mı? Bana telefon verin.
Bunu nasıl çalıştıracağımı bilemem. - Al tatlım
- Alo? - İyi misin?
- Seni bir saattir arıyorum. Niye açmadın? - Çünkü telefonumun yerini bilmiyorum.
- Ne oluyor? Neredesin? - Ön taraftaydım. Uzaklaştım.
Bunu yapamam.
Aman tanrım!
Carrie?
- Gelmiyor. Aman tanrım! - Ne demek gelmiyor?
Çıkarın beni buradan! - Siz onu alın, ben de burayı halledeyim.
- Ne yapıyorum lan ben? - Yol tek şerit, dönemem.
Etrafından dolanırsak gitmiş olur. Arkada kimse yok, geri dön.
Carrie?!
Bir an için ürktüm, ama şimdi iyiyim.
- Bunu yapacağını biliyordum. - Özür dilerim.
- Küçük düşürüldüm. - Özür dilerim, Carrie.
- Carrie, özür dilerim. - Hayır! Hayır!
Onu arabaya bindirelim. Geçti, geçti.
Yürüsene lan!
Çok acı çekiyorum. Hiçbir hissim kalmadı.
Biraz daha.
- Evet, hala yastayım. - Ona ne oldu böyle?
- Yemekteyken çok iyiydi. - Dün gece aradığında anlamıştım.
- Neden birşey demedin? - İnanmak istemedim.
Yüksek sesle söylemek istemedim. Şimdi hiçbir yerim yok.
- Burada kalabilirsin. - Sonsuza kadar mı?
- Belki bir şeyler yesen? Aç olan var mı? - Elbiselerim de orada kaldı.
- Bunu yaptıracak tonla adamım var. Ne istersen. - Kiralık katilin var mı?
Düğünden başka hiçbir şey yoktu aklımda.
- Balayını yakın bir yerde yapacaktın. - Hepsi boşa gitti.
Balayı. Romantik bir Meksikalı oteldeydi.
Ben ödedim, çünkü onu şaşırtmak istiyordum.
- Ölü falan var deriz, parayı alırız. - Ona da az kaldı
Charlotte?
Galiba çok kötü bir şey yaptım.
Yemekte Büyük'e bir şey söyledim. - Nasıl yani?
Steve geldikten sonraydı. Çok kızgındım.
Büyük geldi ve ben de ''siz iki deli evleniyorsunuz'' dedim.
Sence bundan mı olmuştur? - Hayır. Adam senelerdir bir tuhaftı.
- Carrie'ye söylesem mi? - Şu an çok kötü bir zaman.
Başka zaman söylersin. Sonra. - Balayını iptal ettiremedim.
Ama bizi de dahil ettim. - Ne?
Üç yer kaptım. Meksika, biz geliyoruz!
Meksika'ya gidemem. İşim var.
- Meksika'ya hoşgeldiniz. - Buenas dias.
İnternet var mı? Sağolun.
- Biraz kafam karıştı. Bir çift bekliyordum. - Çok beklersin.
- Bu manzara onu bitirir. Nerede o? - Tuvalette. Biraz gezelim.
- Büyük süitimiz burası. - Aman tanrım!
- Tut şunu! Kaldır kaldır! - Nereye koyacağız?
Balayı muamelesi yok bundan böyle. Çok mühim bu.
Geliyor.
- Günbatımı nefis. - Perdeleri kapasanıza.
Hepsini.
- Günaydın. - Rüya gördüm mü?
Carrie, yemek zamanı. Bir şey yemedin.
- Canım, kahvaltı etmelisin. - İstemiyorum.
Bir şey ye, sonra uyursun.
Carrie?!
- Kahve var mı? - Elbette.
- Aşkım, kıllarını alsaydın... - Mayo giyeceğimi bilmiyordum.
- Ne diyorsunuz? - Ağda yapmamışım. - 98'den bu yana mı?
Başka işlerim vardı.
İdama giderken bile öyle olmam.
Samantha, evlenince farklı önceliklerin olur.
Bu kız da evli, ama orman yetiştirmiyor.
lşıkları nasıl açabiliyorsun?
Ağdacıya bir randevu alacağım. Yolunu unutmuşsundur sen.
Tamam, benim suçum. Seksi de çıkardım. Ektiğimi biçiyorum.
Anlayışın için sağol. - Hayatım, özür dilerim. Onu demek...
- Yemeğe gidelim bu akşam. - Ciddi mi?
- Evet, Meksika havasına girmek için bir şey yapmalıyım. - Tatlım, espri yaptın.
- Ben Felix. Size ben hizmet edeceğim. - Felix, 4 margarita.
- Bana su. - Onunkini ben içerim. - Oda numaranız kaçtı?
- Müstakillerden birinde kalıyoruz. 3 Numara. - Tamamdır, Bayan Preston.
Kurşunu yemiş gibiyim.
Charlotte, Prada'sını çıkardı.
- Yeniden gülebilecek miyim? - Evet.
- Ne zaman? - Komik bir şey olduğunda.
Evlilik düşüncelerim yüzünden kendimi dinleyemiyorum bile.
- Harikulade. İşte içkiler de geldi. - Sağol.
Arabadan bile çıkamamış. Geçen 10 seneden sonra...
...beni soktuğu durum bu. Zahmet edemedi.
Ben o zahmeti gösterdim. Kafama kuş koydum. - Kuş muydu o?
Püskül sanmıştım. - Bir kuştu.
Kötü bir adam. Hep öyledir. Kötü şeyler yaparlar.
İyiler de yapar. İyiler de siker, kötüler de. - Diğerleri de sikmeyi bilmez.
20 senede öğrendiğim onca şeyden sonra...
...balayı süitine onun adını vermişim.
Kendimi şimdi tanıyamıyorum bile.
Madem bunu konuşuyoruz; etrafımın erkeklerle kuşatılmasına inanamıyorum.
Buna niye izin verdim ki? - Adamı seviyorsun ama.
Bu, onun adını kendiminken 50 kere fazla söylemek mi demek?
Benden önce onun ihtiyaçlarını düşünmem mi demek? Her şey karşıdaki mi?
Aşk bu mu? - Hayır, ona evlilik deniyor.
Bu yüzüğü bile kendim almak istedim. Ona bile izin vermedi.
Ve bana o satın aldı. - Çünkü ne kadar istediğini biliyordu.
Ama yüzüğe bakınca onu görüyorum, kendimi değil.
- İstediğiniz bir... - İçkileri tazele.
- Tazele mi? - Sakinleş. Tatildeyiz. - Benim balayımdayız aslında.
Hayır, onların balayındayız.
Aferin size. 3 gün dayanamadınız.
- Posta kutum dolmuş. Eminim öyledir. - Hediyeni ister misin şimdi?
Hayır, henüz hazır değilim.
Biraz koşup sonra da salona gideceğim. Gelmek isteyen?
İyi haber. Eski daireni sana biraz daha yüksek fiyata satacaklarmış.
Ve sen dönene kadar daireyi boşaltacaklarmış.
Eve dönüş varmış, ama biraz tuzluymuş demek.
- Buradaki işimize bakalım. - Siz ikiniz dünyayı yönetirsiniz.
Sporunu yaptıktan sonra, Charlotte ne kadar şanslı olduğunu düşündü.
Mutlu evliliğini hatırlamasında bu haftanın çok faydası dokunmuştu.
New York'taki sevdiceklerini bir an için unutup ağzını açıvermişti.
Merhaba.
- Tatlım, ne... - Kapalı. Temizlik var. Şuraya...
- Sen az önce... - Kes sesini!
Charlotte böyle bir anda altına yapıvermişti.
Miranda haklıydı. Komik bir şey olunca güldüm.
''İlk mesaj, Eylül 20, Cumartesi günü 12:30'da alındı.''
Carrie, beni ara. Seninle konuşmalıyız...
Asistan tutmak için bundan iyi zaman olamazdı.
Hayır, kutuları kaldıramam. Kesinlikle olmaz. Modaya eğilmek isterim.
Kalorisiz değil bu.
- Kitaplarına bayılıyorum. Döktürüyorsun. - Cathy, biraz sarhoş gibisin.
Azıcık. Dün gece biraz kaçırmışım, ama el yazısında herkesi siker atarım.
Princeton'da finans okudum ve son 2 senedir VP Marylange'in asistanıydım. - Çok iyi.
Paul, sence seni neden işe almalıyım?
- Saint Louis'ten miydin? - Doğrudur. Saint Louis'ten Luiz.
- Bilgisayar mühendisisin. - Evet.
Bu güzel. Benim yazım kötüdür. Kimseye asistanlık yaptın mı?
Hayır, ama altı çocuğum var. Vereceğin işleri rahatlıkla yaparım.
- Altı çocuk mu? Nasıl bir şey o? - Kalabalık.
New York'a taşındım ki biraz yerim açılsın.
Ama geldiğim noktada, 3 oda arkadaşım var.
- New York'a niye taşındın peki? - Aşık olmak için.
- N'oldu? Saçma değil mi? - Hayır. Çok dürüsttün. Bunu uzun zamandır duymamıştım.
Evet, Luiz, son soru: Altı çocuklu işsiz bir kadın nasıl o daireyi karşılıyor?
- Kiralık. Ufacık, izbe bir yer. - Ben nasıl bunu bilmiyorum?
Kızım, takıl bana, hayatını yaşa.
Hayatımı yaşattı mı?
Ben Luiz. Carrie Bradshaw için aradım. Bir davetiye göndermişti size.
Şuraya götürün.
Üç gün sonra, Luiz'i Aziz Luiz gibi görmeye başlamıştım.
Sana ekmek çıkmaz oradan.
Ben eski daireme taşınırken, Miranda da yeni bir tane arıyordu.
New York dergisine göre, burası yeni gelişen bir muhitmiş.
Şurada vardır belki. - Eve dönersin artık belki.
Bebekli adam. O nereye gidiyorsa biz de o civarda olmalıyız.
Burada yaşamıştım. Her tarafta Ukraynalılar vardı.
İçeri mi dışarı mı? Dışarı! Bir bakacağım.
Eski Ukrayna içinde Miranda yeni dairesini bulmuştu.
Sinderella ve Prens sonsuza dek mutlu yaşadılar.
Bunun sadece bir peri masalı olduğunu biliyorsun, değil mi canıım?
- İşler her zaman böyle gitmez gerçek hayatta. - Bir daha.
Baştan başlıyoruz.
- Merhaba. - Anne geldi.
- Lili'ye baktığın için teşekkürler. - Ne demek. Her şey yolunda mı?
- Hamileyim. - Nasıl?
Denemeyi bıraktığında kendiliğinden olur, derler ya.
Doktorum da evlat edinen başka ailelerin sonradan hamile olduklarını söyledi.
- Tatlım... - Carrie, hamileyim.
Peri masalları bazen doğru da çıkabiliyor.
- Bu güzeldi işte. - Biraz mesafeliydin sanki. - Mesafe mi? Hala içimdesin be!
- Konuşmak ister misin? - Ne zaman istedim?
Peki, ben konuşayım. Dostların, erkeklerden kazık yedi. Nasıl konuşmazsın?
Bundan fazlası var. Son zamanlarda kopukluk var gibi... - Benimle mi?
- Hayır. Buraya karşı. Burada hayatım yok gibi. - Ne hayatı? Her fırsatta New York'tasın.
Her fırsatta değil, acil durumlarda. Seni idare ediyor muyum? Alınacağım ama.
- Son 2 sene hep seni konuştuk. - İlk 3 sene de hep sen vardın.
Biliyorum. Çok daha eğlenceliydi.
- Carrie Bradshaw'un sayfası bok gibi. - Carrie Bradshaw konuşuyor: ''Çok ilginç.''
Ne zaman ciddi işlere gireceğiz? Dolabımı boşaltmak gibi.
Hepsi sırayla. Bu postaları yanıtlamamışsın. - Evet.
- Tuhaf değil mi? - Hayır.
Peki. Ben okuyayım, sen söyle.
Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Sil. Ondan gelen postaları görmeden gönderebileceğim bir yer yok mu nette?
Bunu yapar mısın? - Tüm bağları koparmak mı istiyorsun?
- Kostüm giymediğine inanamıyorum. - Brady'nin okulundaki tüm veliler giymişti.
Eğlenceliydi. Tüm gün çalışmayan aileler için eğlenceli.
Neleri varmış bakalım. Cadı ve seksi kedi. Hepsi bu. Kadınlar için sadece bunlar var.
- Çok fena konuştun kızım. - Şunu giyip kendim olarak gitmeliyim belki.
Büyük'ten posta gelmiş. ''Ne diyeceğimi bilemiyorum.'' yazıyor.
Gönderme o zaman! - Ne bekliyordun ki?
Konu kısmında iki kelime yeterdi. ''Özür dilerim.''
Steve hep özür diler. Özür dileyen postalar, mesajlar, çiçekler.
- Özür dilenecek şeyi yapmasan? - Belki de üzgündür gerçekten.
- Belki Büyük de öyle. - Anlaşıldı.
Başıma gelenlerden sonra beni korkutmak için fazlası gerek.
Başıma geldiğine inanamıyorum. Olduğunu biliyorum. Ama inanamıyorum.
Geçen haftanın her detayını dün akşam kafamda tarttım.
O hafta hakkında ufak bir detay var. Sana söylememiştim.
Yemeğin olduğu gece... - Sonra gördüm. Yaşadıklarımdan sonra...
...beni korkutabilecek tek şey.
Harika çıkmışsın. Mükemmelsin.
- Editör notunda ne diyor? - Carrie Bradshaw ve John J. Preston'ın düğünü...
...bu sayı baskıya verildiğinde iptal edilmişti. Bradshaw...
Bradshaw ne?
Bradshaw hala bekar ve New York'ta yaşıyor.
Satın almak istedim, ama New York'taki son Vogue olmadığını anlamıştım.
Luiz?
- Seni tanıyamadım bile. - Amaç o. Kafam tanık korumaya alındı.
- Duruşunu beğendim ama. - Ben de sendeki Channel'i beğendim.
- Dünyaya katılma vaktin geldi. - Bu kadar çabuk mu?
- Yeni alan kodun, 347... - Az dur!
347 mi? Ben 917'yim, hep öyleydim. - Denedim. Müsait değilmiş. Artık 347'sin.
- Samantha Jones. - Carrie Bradshaw, ya da eskiden öyleydi.
- Anlat bakalım. - 347 alan kodum. Ne feci değil mi?
- Yeni New York'un numarası bu. - Ben eskisini isterim. Eski 917'imle.
Eski, yeni fark etmez. Hepsi aynı New York.
L.A.'in bir diğer zorluğu da, seksi ötesi komşum.
Ona bakmadan duramıyorum. - Sadece bakıyor musun? - Evet.
Yemekte Steve'in yüzünü gördükten sonra... Bunu görmelisin.
Her gece başkasıyla yatıyor. Aynı... beş yıl önceki bana benziyor.
Evet. Benim 917 olduğum dönemler.
Onunla seks yapamıyorsan yakışıklı biriyle komşu olmanın ne manası var?
Şovdan kimsenin kapakta olmayacağına karar vermiştik.
Evden ve beladan uzak durmak için Samantha alışverişe çıktı.
- İyi bir eve ihtiyacı var. İlgilenir misiniz? - Hayır.
Köpeğin kendi için olmadığını kendine itiraf ettiği anda, Samantha...
Kısırlaştırıldı, ama içinden geliyor tabii.
Samantha oradan ayrılamadığına göre birkaç eşya aldı.
- Bunlar birden kaybolsa ne olurdu? - Nerede yaşadığını biliyorum.
Bunlar uğruna taşınırım.
Dur, o bağlı değil.
Atmamı ister misin? - Hayır, fazla güzel.
Gömerim gider. İyice diplere. Duygularıma yaptığım gibi.
- Onu özlüyor musun? - Her gün.
Pek de ağlamadım aslında.
Belki de yeterince erkek için ağladığımdan artık çıkmıyordur.
Evet, nasıl olduğunu biliyorum.
St. Louis'teki sevgilim benden ayrılmıştı. Onu sürekli özlüyorum.
Aniden odamda iki kırık kalp oluvermişti.
Luiz, bize kokteyl lazım. Kap çantanı.
Çok acıttı. Will hakkında emindim. Hayatımın aşkı sanıyordum.
- Ne oldu? - Beni sevdiğini söyledi, ama bunu hissettirecek hiçbir şey yapmadı.
Çok acıdı canım, ama aşktan vazgeçmeyeceğim. - Aferin.
Görüyor musun? Aşk budur. Her gün yanımda. Pardon.
- Bu sırıtmayı bilirim. Kimmiş adamımız? - Yeni tanıştığım biri.
Birlikte içki içmek istiyor. - Gece 11:30'da mı?
Yatağa çağırıyor bariz. - Hiç de bile. Garsonluk yapıyor, mesaisi bitti.
Mesaj yazmıyor ve mesajları okumuyor olabilirim, ama bu mesajın altında yatak iması var.
- Ama o benimle buluşursa yatağa çağırmış olamaz. - Öyle olsun. Keyfine bak.
20'ler bunlar içindir. 30'lar ders alma, 40'lar içkinin parasını vermedir.
O halde bir tane daha alayım.
Olay masada. Masa güzelse yazılar da gelir.
Gelse iyi olur, yoksa dekoratöre verecek param kalmaz.
Tüm daireni değiştirmen harika bir olay.
Bunu biraz abartmışlar gibi.
- Harry beni aradı ve koşmadığını söyledi. - Niye yapmış ki bunu?
- Çünkü seni seviyor ve meraklanıyor. - Meraklanacak bir şey yok.
- Doktor bir engel olduğunu mu söyledi? - Hayır, sorun olmaz dedi.
- O zaman niye... - Çünkü kötü bir şey olur diye korkuyorum. Hamileliğim bile mucize.
İstediğim her şeyi aldım. Bu kadar mutluluk beni ürkütüyor.
Sana bak, Miranda'ya bak. Hepiniz iyi insanlarsınız. Olanlara bak.
Tabii ki bana da kötü bir şey olacak.
Tatlım, sen bu sene altına sıçtın. Belki sıranı savmışsındır.
Her gün koşarsın. Korkuyorsun diye kendin olmaktan vazgeçemezsin.
İşte gidiyoruz.
Sonbahar ile birlikte Charlottei'un korkusu da uçtu gitti.
İlk düşen kar ile birlikte Charlotte yeniden doğruldu.
- Bu tatil partilerine katılmayacak mısın? - Hayır. Yalnız son derece mutluyum.
- Emin misin? İyi gibi görünüyor. - Evine git. Uçağını kaçıracaksın.
Ama önce... Mutlu Seneler. Aptal bir hediye işte.
Benimle St. Louis'te Buluş
- St. Louis'ten Luiz. - Hiç izlemediğini söylemiştin.
Şimdi gücendim. Hediye alacağımızı bilseydim...
İki hafta önceden sana hediye alıp buraya saklamış olurdum.
- Düşündüğüm şey değil, değil mi bu? - Bilmem. Açsana önce.
- Adıma yapılmış bir çanta mı? - Evet, bundan böyle kendini taşıyacaksın.
Büyük şehre kim gelmiş bakalım.
Harcadığıma değen en güzel paraydı.
Yılbaşı gecesi ve biraz şehriye.
- Gece yarısında ne diyecektin? - Mutlu Seneler.
Evet, ama biraz daha ruh katarak.
Bunu diyor ve öpücük veriyorsun.
- Hazır mısın gitmeye koca oğlan? - Evet.
Batman çantasını hatırlıyor musun? Mutfakta duruyor.
Yeni Batman sen olacaksın demek ki.
- Kızlarla planın mı var? - Evlerde takılacağız gibi.
Gelip bizimle takılmak ister misin? Bir yerlere giderdik.
- Hayır, sağol. - Miranda, amacım seni incitmek değildi.
- Buradaymış işte. Batman. - Tamam.
Dışarıda kar yağıyor.
- İyi seneler. - İyi seneler.
Öpücük.
- Yarın görüşürüz. - Hoşçakal.
Aşk.
- Alo? - Aileden biri olarak düşündüm ki...
...yılbaşı gecesi Çin yemeğiyle geçirilmez. Ben Çin yemeğiyle baş başayım.
- Uyuyordum. - Hay kafama! Özür dilerim.
- Boşver. Brady nerede? - Steve'de bu gece. Uyumana devam et.
- Yok, salla. İyi misin sen? - İyiyim. Televizyon izlerken biraz tıkandım ama
- Gelmemi ister misin? - Şehrin ta neresindeyim.
- Taksiye atlardım. - Yılbaşında mı? Olmaz.
Ben iyiyim. Biraz laflamak istedim. Sen uyumaya devam et. Seneye artık.
İYİ SENELER
- Sakin ol, kızım. İyi misin? - Evet. L.A.'de geze geze buraları unutmuşum.
Her baharda, New Yorklu kadınlar tüm mazilerini bir kenara bırakıp...
...geleceğe gözlerini dikerler. Buna ''Moda Haftası'' denir.
Yerimiz orada.
- Ön sırada mıyız? - Olacak o kadar.
Gidip teşekkür edeyim. Siz de kararınızı verin bu arada.
Ben Brooklyn'deyken tüm cumartesilerinizi böyle mi geçiriyorsunuz yani?
Her cumartesini değli.
Memeliler Dükkanı'nda hep ön sıradayızdır.
Steve çok komik bir yunus taklidi yapar. Steve aslında direk bir yunus olur.
- Onu affetmeyecek misin? - Önerin mi vardı?
Steve'i hep sevmişimdir. Kaç defa özür diledi. Başkasıyla çıkmadı.
Daha ne yapsın? - İstersen o da Büyük'ü affetsin?
Hayır, Büyük'ü öldürsem yeri.
Bazen, onu ilk gördüğümde ona ne diyeceğimi tasarlıyorum.
Süper bir ilk cümle buldum. Söyleyeyim mi? - Evet. Olur.
- ''Doğduğun güne lanet olsun.'' - Etkileyici, ama mimik de eklemelisin.
Modadan mı yoksa dördümüz bir araya geldik diye miydi, bilmem...
...ama uzun zamandan sonra kendimi iyi hissettim.
Bir taksi tutalım.
- Kürk katili! - Katil! Cani!
Tanrım, New York'u özlemişim.
Birkaç hafta sonra Luis ve sevgilisiyle tanıştım.
Yılbaşından bu yana aşkları iyice depreşmişti.
Tam da sevgililer gününde.
Sevgililer Günün Kutlu Olsun!
Carrie Teyze'ye... Sevgiler, Lili.
- Alo? - Duşta takılmadığından emin olmak için aradım.
- Bir saat sonra ararsan tamam olur. - Planın nedir bakalım bugün için?
Miranda ile yemek yiyecek ve çok vahşi bir film izleyeceğiz.
- Smith'e suşi yapıyorum. Tepkin? - Vay anasını! Ciddi misin sen?
Birkaç derse gitmiştik. 7:30'da kapıdan girince...
...mutfakta çıplak vücuduma bulanmış suşiyle ona sürpriz yapacağım.
Bolca vaktin var. Başka ne var ne yok?
Bu salonda bolca aşk var.
Bana mı öyle geliyor yoksa bu seneki sevgililer günü abartı mı?
Geçen senekiyle aynı. Ama biz farklı takımlardayız.
İyi geceler. Sevgililer günü menümüz bu.
Tüm spesiyallerimiz çiftler için özenle ve romantizmle hazırlandı.
Şarap alıyor muyuz? - Evet. - Kadeh mi... - Şişe!
Birazdan sizin ve kız arkadaşınızın siparişlerini almaya geleceğim.
- Niye illa bugün Vogue'a baktın? - Duygusal boşluktayım çünkü.
Ektiğimi biçtim. New York'ta mutlu son bekledim. Aşkımı yaşarım sandım.
Halime bak. Düğün tasarladım. Hayatımın aşkıyla evleniyorum.
- Bir şişe daha ister... - Evet!
Miranda, o makalede bir kere bile ''biz'' dememişim.
Tüm makale ''ben'' üzerineydi. - Senin bakış açındı ama.
Tüm düğün benim bakış açımdandı. Düğünün Büyük'ü yemesine izin verdim.
Arabadan çıkmama nedeni benim.
- Tamam. Büyük'e yemekte söylememem gereken bazı şeyler söyledim. - Nasıl yani?
Steve geldikten sonra çok kızgındım. Büyük'ü gördüm.
Ve evlenmek için deli olmalısınız, dedim. - Şarabınızı getirdim!
Çok sağol.
Özür dilerim. Sinirliydim. - Beş aydır bu olayı yaşıyorum.
Beş aydır bu sır saklanır mı? - Bir kere sana söylemek istedim, ama...
Bir kere mi? Bir kere mi söylemeye çalıştın? Her gün söylemeye çalışmalıydın.
Biliyorum. Doğru zamanı bekledim. - Öyle bir zaman yok.
Evliliğimi mahvetmişsin. - Oluverdi. Hiç düşünmemiştim.
Carrie, lütfen gitme. - En çok acı veren de benden sır saklamış olman.
Ben ise senden asla sır saklamadım.
Hayır. Son beş aydır, Steve'i terk etmenin büyük hata olduğunu düşünüyordum.
Nasılmış?
Sayılı dakikalar kaldı.
Bebeğim, benim. Açsana. Hala setteyiz. Biraz gecikeceğim. Kusura bakma.
40 dakika sonra, suşi vardı, Samantha vardı, ama Smith hala gelmemişti.
Başlarım böyle işe!
Samantha'nın planladığının aynısıydı. Suşi hariç.
Ve diğer kadın.
- Selam. Çok uzun bir gündü. - 3 saat geç kaldın.
- Farkındayım. Yemek yedin mi? - Evet, yedim. Ellerimle yaptığım suşiyi.
Sevgililer günü için her tarafıma sürdüğüm suşiyi.
- Niye kızdın ki şimdi? Aradım ya. - Telefona gidemezdim.
Her yanım suşiydi. Hobilerimizi vücudumuza sürebileceğimizi bilmezdim.
Sana güzel bir yemek hazırlamak için bütün günümü burada geçirmem komik mi?
- Suşi yapmışsın. Abartma. - Abartmayayım mı?
Bütün gün oturup bir erkeği bekleyecek kadın değilim ben!
Kaliforniya el yapımı yemeklerinin tadını çıkar.
Sikik Sevgililer Günün kutlu olsun!
- Ben Carrie, mesaj bırakın. - Benim. Lütfen aç.
Özür dilemelerle geçen üç günün ardından...
...hala hazır değildim. Konuşmadan geçirdiğimiz en uzun süreydi bu.
- Carrie, selam. Seninle konuşmalıyım. - Ne zamandır bekliyorsun?
17 dolar kadar. Girsene. 18 oldu bile.
- Konuşmamak tuhaf. - Sinirliyim.
Anlıyorum, ama oldu işte. Niyetim seni incitmek değildi.
Beni affetmelisin. - Baksana...
- Hayır, ne söyleyecektin? - Üç gündür seni affetmem için...
...bana özürler diledin, ama 6 ay önceki bir olay yüzünden Steve'i affetmedin bile.
- Aynı şey değil. - Bağışlama bu.
- Bir daha olmayacağına güvenemiyorum. - Steve, bugün çok sessizsin.
Miranda, bana güvenmeni zorlaştırdım. Ama sana güvenmemi de sen zorlaştırdın.
- Ben mi? - Bana nasıl davranıyordun. Hayattan uzaklaştırdın. Evet, yemini bozdum.
Ya diğer yeminler? Sözler, birini sevmek, iy günde kötü günde? Onlar ne oldu?
Hayatımın sonuna kadar beni cezalandır- mayacağını nasıl bileyim?- Bilemezsin.
Senin başka bir kaçamak yapmayacağına o da emin olamaz.
Tek bilebileceğiniz, ileri gitmek isteyip istemediğiniz...
...ve birbirinize olan aşkınızın bu hatayı bertaraf edip etmeyeceği.
Burada onu bulmaya çalışıyoruz.
Son seansı tamamladık. Ve iki hafta konuşma yasağımız var.
Bu süreçte, tekrar bir araya gelmeyi isteyip istemediğimizi anlayacağız.
Buluşacağımız bir yer ayarlayacak ve ikimiz de gidersek maziyi silmiş olacağız.
Oraya gelmek, her şeyi unuttuğumuzun ve ileri gitmek istediğimizin simgesi olacak.
- Gidecek misin? - Bilmiyorum. Çok düşünmeliyim.
- Düşünmeli misin? Yoksa hissetmeli misin? - Ne diyorsun?
Sen bir avukatsın. Her davanın iki tarafından da bakabilirsin.
Hissettiklerimiz mantıklı değil, duygusaldır.
Kusura bakma Harvard mezunu. Bu kararı duygularına dayanarak vermelisin.
- O zaman battım demektir. Bilmiyorum ne hissettiğimi. - Ama bileceksin.
Cevap evetse, o mantığın uçacak gidecek ve çok çok gerilerde kalacaktır.
Beni zorlayacak şeyin, buluşma yerini seçmek olacağını sanıyordum.
- Neresi? - Brooklyn köprüsü. Evlerimizin ortası.
- Yine mantıklı, ama biraz da şairane. - İkimiz de gelirsek şairane olur.
Yoksa bir köprüde terk edilmiş şekilde beklemek plan değildir.
- İki güzel haberim var. - Bende de iki kahve var.
- Neymiş? - Az önce öğrendim ki; 5. caddedeki evin nihayet satılmış.
Evin yeni sahibi gelmeden önce 60 günü varmış ve sonra gidecekmiş.
Diğer haber neymiş?
St. Louis'e geri taşınıyorum ve yakında da evleniyoruz.
- Dur bakalım. Şunu bir göreyim. Çok güzel. - Ve kiralık da değil.
Son güne girerken, Miranda davanın iki tarafına da bakıyordu.
Miranda aniden fark etti ki, Steve belki de onun en iyi şansıydı.
Miranda da asla maziye dönmedi.
Neredeyse dönmedi yani. - Öp beni!
Bu arada, Kayıplar Şehri'nde, asıl gizem yeni akım felsefede bulunmuyormuş.
Samantha'nın parası, kariyeri ve onu seven bir erkeği vardı.
Ama yine de bir eksik hissetmeden duramıyordu. - Bebeğim, geri gel.
Bizim evimiz değil orası. Nereye gidiyorsun?
Pardon. Ben yan komşunuzum. Köpeğim de sizin...
...malınıza... yani katınıza çıktı!
Aradığı artık bir gizem olmaktan çıkmıştı.
Katılmak ister misin?
Benim adım Dante. İstediğin zaman uğrayabilirsin.
Resmiyete dökülmüştü. Dante ile tanıştığı andan itibaren Samantha cehennemdeydi.
Baharda, yeni dairemde ben de eski halime dönmüştüm.
Senin bardaklardan birini aşırmayan bir kadını yakaladım.
Bir daha yaparsa kolunu kıracağım. - Sağolasın.
- Nasıl gidiyor? - Hiç fena değil.
- Samantha nerede? Uçağı ineli 2 saat oldu. - Onu bilirsin. Yine işe takılmıştır.
- Ev gibisi yoktur. - Canımın içi!
- Çantanda bir sıçan var. - O sıçan evime bir şey yapmasın.
- Ceketinizi alabilir miyim? - Elbette.
Güzel sallanıyor.
- Samantha, bir köpeğin var. - Bunu hiç tahmin edebilir miydin?
O göbeğin hali ne? Biri söylemeli. - Girsene içeri.
- Yemek yersem aldatmıyorum. - Ne yiyorsun?
- Dante'nin çükü hariç her şeyi. - Konuşmaya dikkat. Burada yetişkinler var.
Sizin surat ifadelerinizi görünce ne kadar şişmanladığımı anladım.
- Bunu içten söylüyorum; nasıl fark etmezsin? - Aynalara çıkmıyordum.
- Aldatmadığın için seninle gurur duyuyorum. - Gurur duyulacak bir yanım varmış.
Bana sıradan gelen şeyleri yapmayıp suratımı yemeklere gömüyorum.
Sen her halükarda alımlısındır. Ama peki mutlu musun?
İlişkiler her zaman mutlu olmak üzerine kurulu değildir.
Sen ne kadar sıklıkla mutlusun? - Sana sordu, buna eminim.
- Her gün. - Her gün mü mutlusun?
Gün boyu değil tabii, ama her gün.
- Sen en son ne zaman mutluydun? - Altı ay önce.
- Los Angeles için normaldir. - Ne yapacağım?
Karnın ne söylüyor?
Biliyorum, ama kemoterapide yanımda Smith vardı.
Ve o bu dönemde kaldıysa, ben de onun için bun ilişkide kalmalıyım.
Tatlım, ilişkini az önce kemoterapiye benzettin.
Samantha'nın kaçamayacağı üç ayna vardı karşısında.
Ha, Samantha! O yastığı 300 dolara aldım.
Merhaba!
Evdesin. Hafta sonu New York'tasın sanıyordum. - Konuşmalıyız.
- Demek bunun sırası geldi. - Evet. Yürütemiyoruz.
Elimden geleni yaptım. 5 senemi ve 8 kilomu harcadım.
- Beni sevmiyor musun artık? - Seni seviyorum...
Senin söyleyemeyeceğini diyeceğim. Seni seviyorum, ama kendimi daha fazla.
Ve kendimle 49 senedir birlikteyim. O ilişkiye eğilmeliyim asıl.
İlişki yaşamayı isteyen bir kadını çok mutlu edeceksin.
- Sen buldun mu peki? - Bilmem. Almam gereken bir risk bu.
- Hayır. Sende kalsın. - Peki.
Ne zaman bu yüzüğe baksam seni düşüneceğim.
Bazı aşk hikayeleri epik değildir, efsaneleşmiş değildir, uzun değildir.
Ama yine de içlerinde daha az aşk olduğu anlamına gelmez.
''Yolcularımızın kemerlerini bağlaması ve inişe hazırlanması rica olunur.''
New York'a iniş yapıyoruz. Onu alsam iyi olacak artık.
Hayatıma biri girerken bir diğeri de çıkıyordu.
Pullar ve damgalar. Tüm mektuplarını da bu zarflara koydum.
İnternet siteni de lütfen bozma. - Peki.
- Şaheserim yatıyor orada. - Sensiz ne yapacağım?
Başka birini bulursun, ama tarzı bana benzemeli.
- Aziz Luiz, beni hayata döndürdün. - Sen de bana Luis Vitton çanta verdin.
Ağlamaya son. İşte anahtarların.
- Dur, dur. Aşkını unutma. Hayır, ben aşkımı buldum. Sana bırakıyorum.
Düğünümde görüşürüz. - St. Luis'te görüşürüz.
Görüşürüz.
Birkaç hafta sonrasında, yavaş çekim Charlotte bir yemeğe çıktı.
- Çok güzel görünüyorsun. - Teşekkür ederim.
- İçecek bir şey ister misiniz? - Hayır. Kalamam.
Charlotte? Bekle! Charlotte!
Koşmasana. Sen hamilesin.
Seni gözüm görmesin. Sana çok kızgınım. Hep senin tarafını tutmuştum.
Gidip Carrie'ye ne yaptın. Hayır, senin için gözyaşı dökmeyeceğim.
Doğduğun güne lanet olsun!
Suyum geldi galiba.
Taksi? - Arabam hemen şurada.
- Başlatma arabandan! - Seni hastaneye götüreyim. Lütfen?
- Tebrik ederim. Kızınız oldu. - Etrafımı güzel kadınlar sardı.
Gel.
- Çok güzel. - Rose'a merhaba de.
- Ne güzel bir isim. - Harry'nin fikriydi.
Lili'den sonra bir de Rose oldu.
- Panik yapmadan bunu karşılayabilen çok kıyak bir ikilisiniz. - Panik de oldu.
- Restorandayken suyum geldi. - Çok dramatikmiş gerçekten.
- Daha bitmedi. - Büyük ile konuşuyordum. - Ne?
- İşte drama. - Onunla konuşurken o kadar sinirlenince suyum geldi.
Hastaneye kadar o getirmiş. Bebek doğana kadar yanında kalmış.
Seni görmeyi ümit ediyordu bence.
Bugün onun günü değil ama. Rose'un günü. Saçlarını Charlotte'tan almış. Başka?
Çok güzel bir çocuk. Tebrik ederim. - Teşekkürler.
Senden onu aramanı istememi istedi.
Biliyorum, beni ilgilendirmez, ama dangalak için kendimi kötü hissettim.
Ne zaman bir topuklu sesi duysa kalbi yerinden çıkacak gibi oluyordu.
- Düşünebileceğinden bile fazlası var. - Biliyorum. Ve aramazsan da haklısın.
Ama bugün içim aşkla dolu ve herif için üzülüyorum.
- Sürekli yazdığını, ama senin cevaplamadığını söyledi. - Hiç yazmadı, hayır.
- Numaranı bulamadığı için sürekli yazmış. - Hayır. Hiç yazmadı. Asla.
O zaman niye söylesin?
İki saat, iki koca zarf ve sayısız elektronik postadan sonra...
...Büyük'ün yazılarıyla ilgili tam vazgeçiyordum ki...
Luis'e, gelen postaları bir daha görmeyeceğim bir yere at dediğimi hatırladım.
''Lütfen şifrenizi girin.''
''Yanlış şifre.''
- Ben Luiz, mesaj bırakın. - Şu dosya için şifreni verebilir misin?
Beni ararsın. Sağol.
Kahretsin!
A- Ş-K
''Aşk'' yazar yazmaz hepsi karşıma geldi.
Büyük kelimeleri hala bilmediğinden, Beethoven'ın aşk mektubunu yeniden yazmıştı.
Ve Lord Byron'ın. Ve John Keats'in. Ve Voltaire'in.
''Ünlü erkeklerin aşk mektupları, Cilt 1 '' karşımda durmaktaydı.
Üstüne bir de John James Preston'ınki gelmişti.
Fena tökezlediğimi biliyorum, ama seni sonsuza dek seveceğim.
Onu aramak istedim, ama önceki senaryolarımız beni durdurdu.
- Alo? - Telefonu duymadım. Gelinlik bakıyordum.
- Memişlerini kocaman gösterdi bu. - Anne, şunu alır mısınız bir zahmet!
Boşver. Tahmin edebiliyorum.
Seni zaten arayacaktım. Bugün 5. cadde için son gün.
Saat 6'da kilitleri değiştirecekler. Son süren bu.
- Hayır, oraya gitmesem de olur. - Ayakkabıları istemez miydin?
- Onları tamamen unuttum. - İstiyorsan bana gönderebilirsin.
Kendime alabilirim ben de. - Ama saat zaten beş oldu.
- Hiç giyinmemiş, 400'lık ayakkabı onlar. - Aslında 525. Tamam, sağol.
Taksi!
Savaş öncesi dairemizdeki ışık, savaş sonrası çok farklıydı.
Bunları almaya gelmiştim. Her şeyi kaybetmek istemedim.
Mantık değil, aşktı.
- Neden evlenmeye karar vermiştik? - Galiba, yapmadığımız bir şeyi...
...yapmaktan korkmuştuk.
- Seni üzdüm, özür dilerim. - Seni üzdüm, özür dilerim.
- Başka komik bir şey anlatayım mı? - Komik bir şey mi anlattın ki?
- Evlenmeden önce de gül gibi geçinip gidiyorduk. - Aferin bize.
- Güzel bir dolap. - Sağol.
Rahatmış. Halıyı koyduğunda aklından bu mu geçiyordu?
O kadar zeki olduğumu düşünmeyi isterim.
Buranın yeni sahibi bizi basmadan buradan çıkmalıyız.
Evlenme şeklimiz de bir tuhaftı. Romantizmden uzak tüm o angaryalar...
Birine böyle teklif edilmez. Ama böyle edilir.
Carrie Bradshaw, hayatımın aşkı, benimle evlenir misin?
Elmas bunun için var. Garantiye almaya yarıyor.
Ve nihayet Carrie Bradshaw, John James Preston ile evlendi.
Markasız bir kıyafetle.
Belediyenin bana verdiği yetkiye dayanarak, sizi karı koca ilan ediyorum.
Gelini öpebilirsin.
''Daima senin, daima benim. Daima ikimizin.''
- Sırf ikimizin olması seni sıkmadı mı? - Kusursuzdu. Sen ve ben. Dediğim gibi.
Kızlar da gelse fena olmazdı. Bu yüzden de onları aradım.
Şaşaalı bir tasarımcının gecesi değildi. Dostlar vardı sadece.
Düğünü rafa kaldırdıktan sonra şunu düşündüm:
Yeminlerimizi kendimiz yazıyorsak kurallarımızı neden yazmayalım?
Bu konuya kafa yormaktayım.
Belki bazı etiketler hep dolapta kalmalı.
İnsanları etiketlediğimizde; damat, gelin, eş...
...evli, bekar... Etiketlerin fuzuli olduğunu unutuyoruz.
- Nefis bir şey bu. - Neden bunu içmeyi bıraktık?
- Çünkü başkaları içmemeye başladı. - Bunun modası hiç geçmez.
Moda demişken...
Nice senelere!
Şerefine! Samantha'ya... 50 yaşında ama hala şahane.
Bize! Ve sonraki 50'lere. - Sonraki 50'ye!
Ve daha küçük bir kızken birbiriyle tanışan...
...bu 4 New York'lu kadın, hayatlarının yeni bir aşamasına giriyorlardı.
Tepeden tırnağa aşka boğulmuş olarak.
Ve modası geçmeyecek tek marka da aşktır.